Benim Şehrim

Kartepe Kış Tırmanışı - 21.12.2008

bisikletciler — Mon, 05 Jan 2009 00:01:00 GMT

Hazırlayan

Merhaba bisiklet dostları.

Uzun bir aradan sonra Kartepe' ye çıkasım geldi. Kartepe' nin çok dik ve kesintisiz bir çıkışı olduğundan pek fazla tercih sebebim değildir. Cihat'la yaptığım Mart 2008 tırmanışımdan beri Kartepe' ye ikinci tırmanışım olacaktı. Kartepe' ye sert hava koşulları gibi özel durumlar haricinde bisikletle çıkmama kararı almıştım. Bu tırmanışın gerekçesi İzmit' e kar yağdığı günlerde yukarıda havanın nasıl olduğunu merak etmekti. Kartepe turu çağrılarıma Feyman ve Cihat kardeşlerim olumlu yanıt verdiler ve turun gerçekleşmesini sağladılar.

Fotoğraflarla turu anlatayım:

Günlerin en kısa olduğu bu günlerde zamandan kazanmak için Derbent' e trenle gitmemiz gerekiyordu. Aslında 11602 numaralı ilk Adapazarı Ekspresi ile gidecektik ama tren saati 07.08 gibi fazla erken bir vakitte olduğundan Derbent' e olan bir sonraki tren olan 11604 numaralı Adapazarı Ekspresi' ne binmeye karar verdik. Bu kararımızı iyikide vermişiz, çünkü 11602 numaralı tren, arızalanıp İzmit Garı' ndan kalkamamıştı.

Feyman ve Cihat, trenin ilk vagonunun orta kapılarının olduğu sahanlıkta kahvaltı ediyor. Bindiğimiz treni E43038 numaralı lokomotif çekiyor. Meraklılarına duyurulur.

Bisikletlerimiz trende kucak kucağa seyahat ediyor.

Benden masumane bir poz. Masum göründüğüme bakmayın :) İçimde yol canavarlığı yatıyor.

Birazdan tırmanışına başlayacağımız Kartepe' nin Köseköy Lojistik Köyü' nden görünümü.

Büyük Derbent İstasyonu' nda son hazırlıklar.

Yaklaşık 30 metre rakımlı Maşukiye' de sıcaklık 4.2 C.

Maşukiye' den bisikletle her geçişimizde uğradığımız Maşukiye Market' ten erzak alıyoruz. Ben bir litre limonata ve iki kutu malt içeceği aldım. 09.28 itibariyle hareket ettik.

Maşukiye' nin az yukarısında, alabalık tesislerinin girildiği kavşakta verdiğimiz vida sıkma duruşunda Cihat' ın görünümü.

Kar seviyesine yaklaşıyoruz. Önümüzde tırmanacağımız yamaç görünüyor ve bizi ürkütüyor.

Feyman her zaman neşeli.

Sayıca fazla olan molalarımızın birinde Feyman fazlalık giysilerini çıkartıyor. Fotoğraftan pek belli olmasada Feyman buhar tütüyor. :)

Scotty, bu kış karla ilk kez tanışıyor. Geçen sene çok güzel karlı turlar yapmıştım kendisiyle. Bu kış karın gelmemeye niyeti olduğundan 2008-2009 kış sezonunda karla tanışmak için yılbaşını beklemek gerekiyormuş.

Ağaçların arasından Sapanca Gölü göz kırpıyor. Pek belli olmasa da 11606 numaralı Adapazarı Ekspresi Koncar marka lokomotifiyle Adapazarı' na doğru ilerliyor.

Cihat ve Feyman rampayla boğuşurken. Arkalarındaki İzmit Ovası, manzarası ile göz dolduruyor.

Cihat, yanında getirdiği bademleri paylaşıyor ve bu bademler bize doping oluyor.

Cihat çevresi bembeyaz olan yolda. Fotoğraf makinemin pozometresi aşırı beyazlığa dayanamayarak sapıtmaya başlıyor. :(

Tuvalet molası verdiğimiz yerde Scotty' nin görünüşü. Eşyalarımı sırtımda taşımaktansa bagajda taşımayı tercih ettim. Sırtımın terlemesi beni hastalanmaya daha çok yaklaştıracaktı çünkü.

Feyman sonsuz beyazlık içinde çok mutlu pozlar veriyor.

Cihat, yol kenarında bizi bekliyor.

Feyman' ın bisikleti.

Sapanca Gölü ve bizimkiler.

Yukarıdaki fotoğrafın çekildiği yerde bizimkilere daha yakın bir çekim. Rampa ile nasıl da boğuşuyorlar.

Sapanca Gölü.

Sapanca Gölü' nden bir poz daha.

Yol karlanmaya başladı.

Cihat' ın karlı yolda portresi.

Feyman geliyor.

Rampa kıvrıla kıvrıla uzanıyor.

Sıcaklık sıfırın altına düştü.

Coni' nin Yeri.

Coni' nin Yeri ve Ben.

Yolun en dik kesiminde Feyman. Eğim %20-25 arası.

Durakladığım bu en dik kesimde diklik gözümü ürkütüyor.

Feyman bu kesimde pes edip bisikleti eline alıyor.

-3.5 C olmuş bile. Rampanın kendisi ve soğuk bize 3.5 attıyordu. Termometre derdimizin ölçüsünü anlatıyor :)))

Sisteki su zerrecikleri, dondurucu havada mikroskobik kar taneleri şeklinde yağıyordu ve dalların üzerlerinde buz kristalleri şeklinde toplanıyordu. İlk fotoğrafta Feyman' ın nazik dokunuşu göze çarpıyor. Bu kristaller ne çok yumuşak, ne çok sert.

Buzlu sis, Feyman ve rampa.

Kuzuyayla mesire alanı ve televizyon alıcısına giden yolun girişindeki ahşap kulübe. Bizim için mola noktası. Bu noktadan Kuzuyayla' ya çıkan yol oldukça dik şekilde 5 km. kadar devam ediyor. Ama biz o yola girmedik. Muhtemelen kapalıydı zaten.

Kuzuyayla sapağında temizlik çalışması.

Kuzuyayla sapağında uykuda olan büyük bir ağaç.

Kuzuyayla sapağında sıcaklık -3.8 dereceydi.

Eldivenlerimin üstündeki iplikçikler minik kar taneleri ile kaplanmış.

Feyman, yol kenarındaki bir baz istasyonunun yanında kaskıyla oynuyor.

Scotty' nin buzlu modunu yansıtan görüntüler.

Baz istasyonunun yanındaki ağaçların beyaz dalları.

-5.7

Böyle tura can feda.

Karlanan Scotty' den görüntüler.

Donan suluğumdan akan damlalar minik bir sarkıt oluşturmuş. Kadrodaki su damlası da buz damlasına dönüvermiş.

Bu fotoğraftan bir kaç saniye sonra operatörüyle gergin anlar yaşıyorum. Saatlerdir kış soğuğunda rampa çıkıyorum, dinlendiğim sırada beni buldu ve yol açık olmasına rağmen benden yol istiyor. Böyle bir havada, dağın tepesinde bir aracın taciz etmesine inanamıyorum.

Otelin girişinde tekrar karşılaşıyoruz ve tacizci operatörün görüntüsünü alıyorum.

Yanımıza geldiğinde derdimizi anlatmaya çalışıyoruz.

Cihat beni savunuyor. Bende lafı daha fazla uzatmadan elimi uzatıp abimizin yeni yılını kutluyorum. Abimiz ilk başta kendisine uzanan elimi tuhaf karşılasa da, hafiften çekinsede tokalaşıyoruz ve yollarımıza devam ediyoruz. Abimiz nede olsa görevini yapıyor.

Pistlerde kayak yapanlar sisin içinde zorlukla seçiliyor. Bu arada 18 km.lik otel tırmanışını 4 saat 56 dakikada tamamladık. Otelin bulunduğu yerin rakımı 1350 metre civarı.

Feyman pistin kenarında büyük bir kartopuyla oynuyor.

Fren kablolarım buz tutmuş. Şükür ki sıcaklık hidrolik donduracak kadar düşük değildi.

Buzlanmış konsoluma alttan bakış.

Vites kollarım da buzlanmış.

Scotty, pistin kenarında.

Feyman' ınki.

Cihat ve bisikleti.

Tepe lambam da buzlanmış.

Akor tellerimde de minik kar kristalleri var.

Kar maskesi takmanın zamanı geldi.

Kayak müdavimi olmadığımdan bu tabela bana ilginç geldi. Yayaların pistlere girişi yasak denmiş ama bisikletlilere yasak denmemiş. Canına susayan bir bisikletli olursa kayak pistine girdi diye güvenlikçiler başına dikilirmiydi merak ediyorum. Aslında bu havada dağa bir bisikletçinin çıkması bile beklenmezken pistlerde bisikletçilerin gezebileceğini kimse düşünmez sanırım :)))

Otelin önünde kar temizliği.

Scotty otelin önünde.

Otelin girişi. Fotoğraftan sonra tuvalet ihtiyacı için içeriye girdik. Kafamda kask ve kar maskesi, elimde büyük boy fotoğraf makinesi şeklinde içeri girerken girişteki güvenlikçi bayanın bana bakışları muhteşemdi. :)))))

Bu arada sıcaklık farkı nedeniyle fotoğraf makinem zarar görmesin diye içeride fazla kalamayıp soğuğa geri dönmek zorunda kaldım.

Feyman' ın ve Cihat' ın bisikletleri buzlu havada dinleniyor.

Otelin sarkıtları.

Otelin üst katları görünmüyordu.

Heybemin tüyleri de buzlanmış.

Cihat, iniş için hazır durumda.

Feyman ve Cihat otel girişinde.

Kar maskemin ağzımın önünde olan kısmı hafifçe buzlanmış.

Sıcaklık -6.0' ı görüyor. Ben bu kadar soğukta değil bisiklet sürmek, yürümemişimdir bile. İzmit' te sıcaklık kışın bile nadiren sıfırın altına düşer. Bu yüzden kesinlikle alışkın değilim. Ayağımda üç kat çorap olmasına ve kara fazla basmamış olmama rağmen resmen donuyordu. Acıyordu. Maşukiye' ye dönünce korktum ama çok şükür 10 dakikada normale dönüverdi. Herhalde bir süre daha kalsam ciddi donma sıkıntıları çekecektim. Sıfırın altındaki sıcaklıklarda yazlık SPD ayakkabılarınızı katlarca çorapla bile giyseniz sorun yaşamaktan kurtulamıyorsunuz. İnişin ilk kilometrelerinde gözlüğümde bulanıklık oluştu. Durup baktığımda gözlük camım buz tutmuştu.

Buzlu zeminde Scotty.

Feyman inişe hazırlanıyor.

Sonunda Maşukiye' deyim. 14.47' de başladığım inişi 25 dakikada tamamladım. Cihat 13 dakika sonra gelerek 38 dakikada indi. Feyman ise 15 dakika sonra gelerek 40 dakikada inmiş oldu.

Direkteki talihsiz yazı için üzgünüm. :( Oradayken görseydim bisikleti başka direğe yaslardım.

Sıcaklık daha makul seviyelere yükseldi.

Derbent' ten E43032 numaralı lokomotifin çektiği 11615 sefer sayılı Adapazarı Ekspresi ile döndük. Bizimkiler trende böyle poz verdi.

Cihat

Feyman

Ben

Cihat, Kırkikievler İstasyonu' nda inip bize veda ediyor.

Sıcaklık, trenin kapı bölmesinde gayet makul düzeyde.

Bu harika turda bana eşlik eden Cihat ÖZER ve Feyman TEKİN arkadaşlarıma sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

Herkese mutlu seneler.

Eyüp'e doğru bir gezi.

bisikletciler — Mon, 15 Dec 2008 23:22:00 GMT

Hazırlayan:

elturco

Bayramda gelecek yağmur ve soğuktan önce güzel havaları değerlendirmek için Cumartesi günü Sibel ile saat 11'de Karaköy Vapur İskelesi'nde buluşmaya karar verdik.

Sibel uzaktan geliyor, Pendik'ten banliyö treniyle Haydarpaşa'ya, oradan da gemiyle Karaköy'e. Benim işimse kolaydı, Nişantaşı' ndan 20dk'da iniverdim. Geldiğimde Sibel'i banklarda otururken buldum. Yanında getirdiği termostan çay ve aldığımız simit ve açmayla orada denize karşı sohbetle güzergahımızı planlamaya başladık:

Eminönü'ne geçip oradan Unkapanı'na doğru devam edip sağdan Siirt Pazarına girecektik. Sonra Kariye üzerinden Eyüp'e inmeyi ve Piyer Loti'ye çıkmaya karar verdik. Bütün bunları 3'e kadar yapmak istiyorduk, çünkü karanlığa kalmadan dönmesi gerekiyordu Sibel'in. Ne de olsa 2 saatlik bir dönüş yolu vardı daha. Bakalım hepsine zamanımız yetecek mi diye meraklanırken batmış iskelenin yerine konulan yenisinin de iyi kötü iş yaptığını gördük. Eskisi kadar rahat olmasa da zaman geçirmeden yenisini koymuştu IDO.

Hadi dedik artık dolaşmaya başlayalım ve Galata Köprüsünün altından geçip bisikletlerimize atlayıp Eminönü'nden sağa sapıp Atatürk köprüsüne doğru ilerlemeye başladık. Bayram öncesi olmasına rağmen aşırı bir kalabalık yoktu yollarda. Herhalde ekonomik sıkıntının nedeni olsa diye düşündük. Yoksa burası alış veriş için dolup taşardı eski günlerde.

Atatürk Bulvarı'ndan yukarıya doğru IMC Çarşılarının karşısından ilerleyip kemerlere varmadan sağdan içeri girip Siirt pazarına girdik. Belediye burasını yeniden düzenlemiş (sağlık koşullarına uygun olarak), eskiden ortada açıkta etler falan satılırdı. Şimdi bunların hepsi kalkmış, park düzenlemeleri yapılıp turistik bir görünüme kavuşturulmuş. Özellikle doğu yöresinin insanları burada kendi damak zevklerine ve alışkanlıklarına göre yiyecek bulabiliyorlar. Otlu peynir, kara kovan balı, menengiç, sumak, cevizli sucuk, kavun-karpuz çekirdeği, bittim sabunu bunlardan bazıları. Ben Van Peyniri'ni zaman zaman gelip buradan alırım. Tadına doyamazsınız.

Hele cay evlerindeki çaylar benim İstanbul'da içtiğim en güzel demlerdir. Biz de parkın sonuna doğru Gül Çayevine yerleşip kendimize birer çay ısmarladık (şu bardağın güzelliğine bakın, hem de 60kurus).

Kıyafetlerimizden midir önce bizi turist sandılarsa da sonra Türkçe'yi çok iyi konuşan turistler sandılar (şaka şaka, ama bazen bu da oluyor, Türkçe cevap veriyorsun, vay be ne de güzel dilimizi konuşuyor-oluyor).

Çaylarımızı içip vatandaşlarla vedalaştıktan sonra Zeyrek Cami'ne doğru pedal bastık. Çevrede pek çok çocuğun özlem dolu bakışları arasında (küçükken ben de bisiklete hep hayran hayran bakmışımdır) mahalle arası sokaklardan Zeyrek'e arkadan yaklaştık. Cevre UNESCO tarafından koruma altına alındığından burada bir şeyi yıkamıyor, yenisini inşa edemiyorsunuz. Her şey plan dahilinde yapılıyor.

Bu da satılığa çıkmış eski bir ev.

Derken Sibel'in telefonu çaldı ve hattın ucunda arkadaşı Yaprak. Maalesef dirseğini zedelediğinden bu geziye katılamadığı gibi bir süre bisiklete de binemeyeceği onu çok üzüyordu, telefonla yaptıklarımız hakkında bilgi alıyor, eminim bizle olmak için can atıyordu. Sibel de ona gördüklerini anlatarak biraz olsun teselli etmeye çalışıyordu.

Bir kilise iken 1453 yılında camiye çevrilen bu yapının önüne geldiğimizde çevrede top oynayan çocuklar çevremizi sarıp bisikletlerimizin vitesleri ve markalarıyla çok ilgilendiler. Ben bisikletlere göz kulak oldum, Sibel ise içeriye girip ziyarette bulundu.

Çok beğenmişti, içeride restorasyon çalışmaları sürmekteydi. Ancak ibadet olduğundan fazla derinlere girememişti, kadınların gezmesi de o kadar kolay olamıyor. Başını örteceksin, bir hayli formalite var. Ama bu kadarı bile onu hayran bırakmaya yetmişti.

Zeyrek Cami (Pantokrator Manastırı Kilisesi) Doğu Roma döneminden kalma dini bir yapıdır. 1118 ve 1124 tarihleri arasında Bizans İmparatoriçesi Eirene Komnena bu manastır sitesini inşa etti ve onu Christ Pantokrator'a adadı. 1136 da imparator John II Komnenos bir kilise daha inşa etti ve bugünkü yapı (kilise) 3 ayrı sapel'in bir araya gelmesinden oluştu ki Ayasofya'dan sonra İstanbul'da ayakta kalmış en büyük kilisedir. Fetihten sonra ilk medrese burada acildi. Fatih külliyesiyle birlikte yeni medreselerin açılmasıyla buradaki medrese kapandı ve bina cami oldu. Bugün yalnızca güney kısmı ibadet için kullanılmaktadır.

Daha sonra arka tarafına geçip Koç topluluğunun işlettiği lokantanın (Zeyrekhane) terasından Haliç'i ve Süleymaniye Cami'sini seyrettik. Ne muhteşem yapıttır o öyle, mimar Sinan'ın eseri.

Girişte yazılan uyarı yazısı gereği izinsiz fotoğraf çektirmiyorlarmış, biz de ısrar etmedik.

Eh, artik biraz da pedal basma zamanı geldi diye Fatih Cami'nin avlusundan geçip arkasındaki pazarın içinden Yavuz Selim Caddesi'ni keserek Nişanca'ya doğru ilerledik.

Arka sokakların verdiği rahatlık ve keyifle Karagümrük Spor Kulübü'nün stadına kadar gelip oradan ana caddeye çıktık. Fevzi Pasa Caddesi'nde bir benzincide Sibel'in arka lastiğine hava bastık, bayağı inikti ve acaba patladı da kaçırıyor mu tereddüdü içinde yola devam ettik (neyse ki bir sorun çıkarmadı). Kariye Müzesi önünde bisikletlerden inip çevreyi dolaşarak gezdik.

Bu bölge Turing başkanı Çelik Gülersoy tarafından onarılarak bugünkü görünüme kavuşmuştur. Kariye Müzesi 5.yy'da inşa edildiği bilinen bir Bizans Manastırı'dır. Diğer Bizans kiliselerinden ayıran en önemli özelliği 13. ve 14.yy'a ait mozaik ve freskolarıdır (biz bu gezimizde içine girmedik sadece dıştan izledik).

Sonra Konstantinopolis'in duvarları dibinden Tekfur Sarayı'nın yanından (dört duvarı kalmış Bizans donemi Blaherna Sarayı yapıtlarından ayakta kalabilmiş tek örnektir. Fetihten sonra çeşitli amaçlarla kullanılan bu yapıda 18.yy'da İznik çinilerinin üretildiği bir imalathane mevcuttur. Bugün ise yakınında bir güvercin pazarı bulunmakta) Halic'e doğru inmeye başladık. Yolumuzun üzerinde Anemas Zindani'na da bir göz atarak.

Anemas aslında Arap kökenli bir Bizans komutanı olduğunu ve burada tutsak edilmesi nedeniyle zindanın onun adıyla anıldığını biliyoruz. Birçok tarihi filmde mekan olarak kullanılan zindanı, restorasyon çalışması yapıldığından gezmek mümkün değil.

Anemas Zindanı'nın bulunduğu terasın üzerinde Ivaz Efendi Cami yine görülmeye değer bir Osmanlı yapısı.

Burada küçük bir kahvehane var, zaman zaman müşteri gördüğüm. Küçük Yusuf'un bisikleti yanında bir hatıra resmi çektirelim dedik. Arkada Ivaz Efendi Cami.

Haliç'e indiğimizde sağımızda bir kilise gördük, Meryem Ana Ayazması (Panayia Vlahema).

Orayı görmek için düzenli bahçesinden geçip bisikletlerimizi park ettikten sonra kiliseyi ziyaret ettik.

Daha önce yaşamış olduğum bir deneyim, papazin çocuklarından bisikleti korumak gerektiğini bildiğimden, sağlam bir yere bıraktık. Son gelişimde merakları sonucu bisiklet düşmüş, lambası kırılmıştı.

Sadece Hıristiyanlar değil Müslümanlar da buradaki kaynaktan çıkan suyu şifalı kabul etmekteler. Bizans döneminde Blaherna Sarayı'nın ayazması üzerine İmparatoriçe Pulcheria bir kilise yaptırmış ve Kudüs'ten gelen iki Bizanslı, Meryem Ana'ya ait olduğu iddiasıyla getirdikleri giysileri burada saklamışlar. Böylecene kilisenin önemi artmış. Ancak fetihten 20 yil kadar önce yanan bu kilisenin yerine bügün 1900'lerde yapılmış olan küçük şirin bir kilise bulunmakta.

Ayrılmadan önce küçük bir hatıra fotoğrafı çektirmeyi unutmadık tabii.

Artik Haliç'e inmiştik. Feshane'nin önünden geçerek Eyüp Sultan'a doğru ilerledik. Karnımız da acıkmıştı ve burada kendimize ve zevkimize göre bir yer bulmak için turlamaya başladık, onu beğenmedik bunu istemedik sonunda bir Karadeniz lokantasında karar kıldık (Rizem Cafe Restaurant 0212-5640353).

Sibel hemen yemeklere baktı ve kendisi için tadımlık bir karalahana çorbası ve hamsili pilav ısmarladı. Ben de bir çorba ve fasulye turşu kavurması istedim. Benim için nefisti bunlar, Sibel çorbayı pek beğenmemiş olsa da pilava bayıldı (açlıktan olsa, çektiğim yemek fotoları iyi çıkmadı, o nedenle göz zevkinizi bozmamak için eklemedim). Hemen sahipleriyle sohbete girişip gene grup olarak geldiğimizde indirim hakkini elde ettik (aslında bu caba daha çok Sibel'e ait-itiraf edeyim). Yemekler uygun fiyatta, çorba 2,5 , hamsili pilav 5, tursu kavurma 4, muhlama 5, z.yağlılar 4-5 lira arası değişmekte. Tabii çaylar müesseseden olduğundan bolca içiyorsun :))

Laf lafı açtı, mantarlardan, yemeklerden girdik Rize'nin havasından suyundan çıktık. Gelecek sefere geldiğimizde muhlama yemeğe karar vererek ayrıldık ve artik Piyer Loti'ye çıkacak zaman kalmadığından Eyüp Sultan Cami önünde son bir hatıra resmi çekip dönüse, Karakoy'e doğru yola çıktık.

Eyüp Sultan Cami 1458'de Fatih Sultan Mehmet tarafından yaptırılmış olup Müslümanlarca kutsal sayılan yerlerdendir. Burada Eyüp Sultan Türbesi, sandukasının ayak ucunda bir pınar, avlunun ortasında asırlık bir çınar ağacı bulunmaktadır. Bu kadar çok kabir, türbe, lahit başka bir camide iç içe geçmemiştir. Serviler ve mezarlıklar cami çevresini uhrevi bir mekana dönüştürmüşlerdir.

Dönüşte Balat yakınlarında Sibel'in bir arkadaşına, Bora'ya rastladık ve kısa bir sohbet ettik. Çalıştığı balık malzemeleri satan dükkanda tulum ve fener baktık ama almadık. Tulum biraz ağırdı (1,6kg) ve biz daha hafif bir şey arıyorduk.

Cibali'den Has Üniversitesi önünden geçip Atatürk köprüsü üzerinden Perşembe pazarı içinden Karaköy'e geldik. Ayrılık vakti gelmişti ve Sibel'le vapur gişelerinde vedalaşıp kısa bir surede Nişantaşı'na dönmüş oldum. Sibel'in yolu daha uzundu. Sonuçta ben de 40km yol yapmış ve 6 saat dolaşmıştım.

Bayramda hava güzel olursa (ki son günleri olacakmış) Küçükçekmece tarafına bir uzanmak istiyoruz. Gelmek isteyen?

Daha fazla bilgi için:

http://tr.wikipedia.org/wiki/Zeyrek_Camii

http://www.ido.org.tr/dergiarsiv103.asp?ID=1435

http://www.bigglook.com/biggistanbul/semtler/eyup/ayazmakilisesi.asp

http://tr.wikipedia.org/wiki/Eyüp_Sultan_Camii

Not: Konuyu buradan da takip edebilrsiniz.