Sağlam Pedaldan 24.08.2008 Pazar günü Uludağtepe Tırmanışı.... 2543 mt.

Hava hala karanlık ve harika bir serinlik var.. Farlarımız sayesinde ileryebiliyoruz ancak. 

Bu taş Uludağ yolunda Yiğit Ali köyünün girişine dikilmiş. Köyün ismi ve geçmişi çok hoşuma gitti.

İhtiyacı olan varsa bu araçlarda satılık yazıyordu :) ( Serhatın bisikleti hariç hehe)

İbrahim abim rampalara yiyecek gibi bakıyor... Yiyorda nitekim :)

İnegöl Yeşil Pedal'dan Özcan Bayram...

Fındık ağacı altında kısa bir mola. Fındıkları kabuğu inanılmaz sertti. Ama tatları pek güzeldi.... Sabah saat 07:30...

Köpek Kovucumuzun işe yaramadığı an :) Sanırım sağır bir köpekti , Allah'tan bizi sevdi :)

 Yola devam..... Doğa süper. Ciğerlerimiz bayram ediyor.

İbrahim abinin yeğeni Ozan abi.. Bir hayli zorladık onu... :)

Kondüsyonu düşük olanlar  için rampalar buradan sonra  bitirici olmaya başlıyor. Nitekim Ozan abi içinde  öyle oldu.

Sağlam pedal Serhat... Aslan kardeşim benim....

Ben onu çekerken Serhat'da beni yakalamış :)

Yeşil Pedal ın , anatomisinden de belli olduğu üzere en kuvvetli pedalı Metin ve yeni bisikleti 2008 model Corratec expert .   Bir gün önceki turundan dolayı son metrelerde hayli zorlandı. Ama yinede güzel tırmandı.

Özcan ve İbrahim abim..

İbrahim abi...

Serhat...

Oti...

Ve Uludağ milli Park girişindeyiz. Km 20 idi sanırım.  Oteller bölgesine daha 11 km var...

Karizma böyle birşay sanırım :)

Milli park girişinde Pedal dostları....

 Yerde yasak ama havada serbest :)

Ve Uludağ oteller girişindeyiz...

Karşıda gözüken en yüksek tepenin üzerindeki keşiş kulubesi ilk hedefimiz. Ama oteller bölgesine sandığımdan geç çıktığımızdan dolayı büyük zirveye vakit yetmeyeceğini düşündük ki yetmedi :)

Ve tırmanış, Eya'nın deyimiyle psikolojik savaş başlıyor...  Deyimde yerinde hani. Hava çok sıcak ve yollar çok zorlayıcı. 

Mağdene giden patikadan ilerlemeye devam ediyoruz. Hava sıcaklığı 33 derece ...

Bu fotoğrafta benim arkamda gözüken trekking ekibini görebiliyorsunuz sanırım. Ben onların yanından geçerken birisi diğerine benim fotoğrafımı çekerken diyordu ki " Uludağ'da böyle bi fotoğraf çekeceğim aklıma gelmezdi "  Tabi arkadan gelen diğer bisikletleri gördüğünde aklına gelmeyecek bi kaç foto daha çekmiştir sanırım. hehe

Volfram Madeni yakınlarındayız.  İsteyen buraya kadar, hatta arazi aracıyla daha yukarılara kadar çıkıp zirveye tırmanabiliyor. Yolda gördüğümüz ve hala o yolu nası tırmandığını çözemediğim bir minibüsde su kaynata kaynata daha yukarılara tırmanıyordu :) 

Maden ocaklarının binaları  ,ama şimdi hepsini yıkıyorlar.

Madenlerin üzerinden bir süre ilerledikten sonra kar çukuru denilen bölgeye geliyoruz. Oradan çektiğimiz bir fotoğraf. Şimdi bu tepenin üzerine kadar bisikletler sırtımızda tırmanacağız. :(

Oti tırmanmaya başladı bile. Yolcu yolunda gerek.

Ve bisiklet yukarı....

Serhat'da yola çıktı....

Yeşil Pedallar henüz kar çukurunu seyrediyorlar.

Oteller bölgesi karşıdan bize bakıyor...

Emin olunuz , tırmandığımız yer fotoğrafta görünenden daha dik.

 Oti ve Bisikleti. Bir terslik var yanlız bu gidişte :)

Solda gözüken siyah aracın yanından tırmanışa başlamıştık.

Volfram Mağdenin çıkarıldığı yerler. Sanıyorumki artık çıkarılmıyor. Bu bölgede bina yıkım çalışmalarından başka bi çalışma göremedim.  Altta gözüken iki kişi ise Özcan ve Metin.

Solda gözüken yer Kar çukuru. Minicik bir kar kalıntısı vardı .

Oti tepeye  varmış. Manzaranın tadını çıkarıyor. Sanırım 2400 mt civarındayız. Buradan küçük zirveye az bir yolumuz kaldı.  

Aynı yerde Serhat...

Oti ne yapıyorsun ön tekerin 1 cm önünde  en az 200 metrelik  kar çukuru var... wuuu  

2487 mt rakımlı Küçük zirve ve Keşiş kulubesi arkada gözüküyor......

Ve Küçük Zirvedeyiz.  2487 Mt.

Bisikletim Abbas....

Metin ve Serhat....

Serha'tın meşhur tek kol hareketi :)

Buda benim rüzgara karşı direnişim. Kendimi kuş gibi özgür hissettiğim an.

Ve İnişe geçiyoruz artık. Saat 16:00 olduğu için asıl zirveye gitmeye vakit kalmadı.  Gerçi oda bizden 56 metre yüksekteydi hehe...

Az önceki keşiş kulubesi. ne çabuk inmişiz. 

 Tekrar bisikletler elde.... zirveye çıktığımızın aksi yönünden aşağıya iniyoruz.

Geldiğimiz yolmu desem tepemi desem bilemedim :).

Sonunda çıktığımız patikaya ulaşıyoruz. Geri dönüşümüz tam bi teknik sürüş ve çok zevkli oluyor. Metin takla atma tehlikesi geçiriyor. Serhat ise lastiklerini kollamaya çalışıyor amaaa Serhat'ın kabak lastikleri taşlara daha fazla dayanamıyor ve minik bi delik açıyor lastiğe. Neyseki çabuk hallediyor ve yola devam ediyoruz

Otellere yaklaşmışız. Zirve arkadan bize bakar olmuş. Bu fotoğraf dağdaki son fotoğrafımdı. Sonrasında hiç durmadan 30 km iniş bizi bekliyor..

Ve inmişiz bile. Fren sıkmaktan ellerimiz ve kollarımız kas yaptı. İbrahim Abimin dediğine göre Uludağ yolu hiç bu kadar kalabalık olmamış . Gerçekten çok araç vardı ve inişimiz çıkıştan daha yorucuydu sanki. En azından daha fazla stresli olduğu kesin.

Ve inişimiz bitiyor. Bisikletleri Serhat'ın aracına bağlıyoruz. Ve yola çıkıyoruz.

 Son Fotoğraflar bunlardı.   Diğer dostlarımızla vedalaştıktan sonra Eskişehir'in yolunu tuttuk. Bizimle pedallayan dostlarımıza çok çok teşekkür ederim. Sizlerle Pedallamak büyük zevkti gerçekten.. Benimse sanırım ettiğim dualar kabul oldu, zira sağ dizimde hiç bir sorun yaşamadım. Kondüsyonumsa sanırım zirvedeydi, bütün tırmanış boyunca kendimi traktör gibi hissettim desem yeridir. Kendimden bile beklemediğim bir performanstaydım sanırım   Ayrıca Sevgili Özcancım. Senden aldığım videoları buraya eklemenin bir yolunu bulursan eklersin. Fotoğrafları eklemeye zor vakit ayırdım. Videolar gerçekten çok güzel. Birde senden aldığım fotoğrafları ne yazıkki açamıyorum. Sen isterse onları ekleyebilirsin. Herkese bol pedallı günler dilerim. Sevgiler.